وقتی من یه مطلبی می نوسیم و موقع سند کردن تو نت گم می شه و ژیام خطا برام می یاد اصلا ناراحت نمی شم اون موقع میفهمم که اون مطلب مناسب نوشتن تو وبلاگ عزیز ترین نبوده و دوباره می نویسم درست مثل الان

خدای عزیزم چرا گاهی ما آدما از تغییر وتحول می ترسیم  آیا ما به داشته هامون عادت کردیم ومیترسیم کسی اونهارو از ما بگیره حتی اگه یه چیز بهتر هم جاش بهمون بدن بازم دستامون می لرزه بازم دل دل می زنیم چرا؟

خدای مهربونم می خوام بهم نیرو بدی تابه تغییرو تحولات پیرمونم با ترس نگاه نکنم  می خوام بهم کمک کنی تا با شناختی که در نهایت توانم هست پیش برم

خدای خوب من دلم می خوا د بتونم با توکل به تو وبا کمک تو از هرچی گام  لرزون که هست دور بشم با گام های تند تند دور بشم و به جایی در وجودم برسم که در راه که تو برام بهترین میدونی گام های استوارم بردارم درست مثل وقتی که بهت توکل می کنم بهت تکیه می کنم و سرم میزارم روی دامنی از تمام مهربونیات

حالا من دستامو به وسعت مام راحتت باز کردم و به تو توکل می کنم و میدونم که میدونی که میدونم بازم کمکم می کنی