یه سال گذشت و وبلاگ من و تو یه ساله شد یکی از دوستا پیام گذاشته بود که امیدوارم  یه روز عاشق خدا بشی اون نمی دونه که چند سال از اون روز می گذره و  چند سال پیش من خودم نذر تو کردم و حالا دیگه فرقی بین خود و تو نمی بینم اما یه کم هنوز تنبلی می کنم و هنوز نازنازی هستم هنوز به اندازه کافی پوستم کلفت نشده  هنوز گاهی یادم می ره که چه قولهایی بهت دادم خوب دیگه همش تقصیر خودته اخه چرا منو اینقدر کم هوش و هواس آفریدیدوستت دارم میدوی و میدونم که دوستم داری اما هنوزم به دعا نیاز دارم و برای همین توی این تولد از همه اونهایی که می یان به تولد این وبلاگ که مال منو توست می خوام کادو برای من دعا کنند تا خوب خوب بشم چرا می گم وبلاگ من و تو درست من همش می نویسم اما از هر مطلبی خوشت نیومد نزاشتی سند بشه هر طور بود جلوشو گرفتی و الان خوشحالم که سند نشده بود  و هر روز بیشتر از دیروز و هر نفس بیشتر از این نفس دوستت دارم کاش یه روز وقت بشه و موضوع نذرخودمو  توی وبلاگ بنویسم البته اگه اجازه سندشو بدی

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم

هوادارای کویش را چو جان خویشتن دارم

تو که آهسته میخوانی قنوت گریه هایت 

را میان ربنای سبز دستانت دعایم کن